วิชาภาษาจีน

   ความรู้   วิชาษาจีน            พินอิน หรือ ฮั่นหยู่พินอิน (จีนตัวเต็ม: 漢語拼音; จีนตัวย่อ: 汉语拼音; พินอิน: Hànyǔ Pīnyīn แปลว่า การถอดเสียงภาษาจีน) คือระบบในการถ่ายถอดเสียงภาษาจีนมาตรฐาน ด้วยตัวอักษรโรมัน ความหมายของพินอินคือ 'การรวมเสียงเข้าด้วยกัน'

ในภาษาจีนนั้นไม่มี ตัวสระ ตัวสะกด เหมือนภาษาไทย ฉะนั้น จึงต้องนำตัวพินอิน(ตัวอักษรโรมัน) มาแทนในการออกเสียง

ตัวอย่างเช่น คำว่า  我  ตัวพินอินคือ Wǒ  ออกเสียงว่า หว่อ


 

เสียงพยัญชนะในภาษาจีน มีทั้งหมด 23 เสียง ดัง

bปัว	pพัว	mมัว	f ฟัว
dเตอ	tเทอ	nเนอ	lเลอ
gเกอ	kเคอ	hเฮอ
jจี	qชี	xซี
zจือ	cชือ	sซือ
zhจรือ	chชรือ	shซรือ	rรยือ
y	w

เสียงสระในภาษาจีน มีทั้งหมด  36  ตัว

a	o	e	i	u	ü
ai	ei	ao	ou	an	en
ang	eng	ong	ia	ie	in
iao	iu	ian	iang	ing	iong
ua	uo	uai	ui	uan	un
uang	ueng	üe	üan	ün	er

เสียงวรรณยุกต์

เสียงที่ 1	เสียงที่ 2	เสียงที่ 3	เสียงที่ 4
ˉ	/	ˇ	\

ตัวอย่างการผสมคำ

ตัวอย่างการผสมคำ	ตัวอย่างการผันเสียงตามวรรณยุกต์
j+i   =  ji	jī จี        jíจี๋          jǐ จี่     jì จี้
h+ao  =  hao	hāoฮาว       háoหาว      hǎoห่าว     hàoห้าว
w+o   =  wo	wō วอ        wó หวอ      wǒหว่อ     wòว่อ
j+iao  =  jiao	jiāo เจียว       jiáoเจียว      jiǎoเจี่ยว    jiàoเจี้ยว
w+ang  =  wang	wāngวาง     wáng หวาง   wǎngหว่าง  wàngว่าง
q+i         =  qi	qī  ชี          qí  ฉี        qǐฉี่       qìชี่

                                             

คำศัพท์	พินอิน	คำอ่าน	ความหมาย
科目	kēmù	เคอมู่	วิชา
医学	yīxué	อีเสีย	แพทย์ศาสตร์
物理学	wùlǐxué	อู้หลี่เสีย	ฟิสิกส์
语言学	yǔyánxué	ยวี่เหยียนเสีย	ภาษาศาสตร์
哲学	zhéxué	เจ๋อเสีย	ปรัชญา
历史	lìshǐ	ลี่สื่อ	ประวัติศาสตร์
法学	fǎxué	ฝ่าเสีย	นิติศาสตร์
生物学	shēngwùxué	เซิงอู้เสีย	ชีววิทยา
化学	huàxué	ฮว่าเสีย	เคมี
数学	shùxué	ซุ่เสีย	คณิตศาสตร์
经济学	jīngjìxué	จิ้งจื่อ	เศรษศาสตร์
教育学	jiàoyùxué	เจี้ยวยวี่เสีย	ศึกษาศาตร์
人文学科	rénwénkēxué	เหรินเหวินเคอเสีย	ศิลปศาสตร์
工程学	gōngchēngxué	กงเฉิงชือ	วิศวกรรมศาสตร์
文学	wénxué	เหวินเสีย	วรรณคดี
政治学	zhèngzhìxué	เจิ้งจื่อเสีย	รัฐศาตร์
地理学	dìlǐxué	ตี้หลี่เสีย	ภูมิศาสตร์
药学	yàoxué	เย่าเสีย	เภสัชศาสตร์
营养	yíngyáng	หยิงหยาง	โภชนาการ